InspiratiereisOezbekistan – Langs drie Zijderoutesteden

Nadat de stad in 1966 bijna volledig van de kaart werd geveegd, werd ze in ware Sovjetstijl heropgebouwd, met veel groen, grote pleinen, brede boulevards, … en ook een metro met enkele prachtige stations. Niet te missen is een bezoek aan de Chorsu, de bazaar waar werkelijk alles verkocht wordt. Marchanderen is duidelijk een zeer geliefd tijdverdrijf van de Oezbeken. Zeer fijn om hier te genieten van de couleur locale. Het leven van alledag gaat er zijn gang. Hier vind je nog steeds versierde platte broden en exotische specerijen die doen terugdenken aan de tijd toen peper en saffraan kostbaarder waren dan goud.

In de Muyi Muborak bibliotheek kan je de oudste Koran ter wereld bewonderen – van de 7de eeuw (Mohammed stierf in 632!). Neem een break in een van de lokale theehuizen, de tchaïkhana’. Hier zie je taferelen van het soort waarin de dorpsheld met zijn oorlogsmedailles opgespeld een potje schaak speelt.   

Afhankelijk van de programmering organiseren we graag een opera bezoek in het Alisher Navoi Theatre.

In de hoofdstad van de autonome regio Karakalpakstan bezoek je de Savitsky collectie. De presentatie van de werken is niet deze van het MOMA of het Louvre, maar de werken zelf – ten tijden Stalin nog verboden - zijn top!

Het museum heeft ook een etnografische collectie, vooral dan uit Karakalpakstan.

Via de Zoroastrische Toren van de Stilte – ook wel Dakhma genoemd – rij je naar Khiva.

Bijna alle “must sees” liggen binnen de stadsmuren van Ichan Kala, het oude stadsdeel van Khiva, sinds 1990 Unesco Werelderfgoed. De stad is als een openluchtmuseum, het ene monument al indrukwekkender dan het andere: de stompe Kalta Minor minaret, de Muhammad Amin Khan Medersa, de Juma Masjid moskee met een woud van houten zuilen, … zoveel schoonheid geconcentreerd op zo’n klein oppervlak – er zijn amper 2500 inwoners in Khiva.

Bezoek zeker een lokale bakkerij – elke bakker heeft zijn stempels om het brood te versieren.

Transfer naar Urgench en van daar een vlucht naar Bukhara (of lange rit als er die dag geen vlucht is). Met haar tientallen moskeeën en religieuze studiecentra is Bukhara ook vandaag nog een heilige stad voor moslims. De Islamitische architectuur is hier zo goed bewaard dat ook deze stad door Unesco tot werelderfgoed werd uitgeroepen. De stad straalt een eeuwenoude sfeer uit, door haar nauwe steegjes en lemen huisjes.

In het Mausoleum van Ismael Samani leer je alles over de verschillende dynastieën die Bukhara geregeerd hebben. Lyabi Hauz, het centraal gelegen plein met zijn mooi watercomplex,  is een mooi overgebleven voorbeeld van een oude traditie van publieke baden. Rondom Lyabi Hauz liggen tal van medersas.Het Poi Kalyan complex is één van de hoogtepunten van Bukhara. De belangrijkste moskee van Buchara, de Kalyanmoskee, biedt plaats aan 12.000 gelovigen. De 47 meter hoge minaret, stamt uit de 12de eeuw. Vanop deze Toren des doods werden destijds criminelen en ongelovigen bij wijze van executie naar beneden geduwd. De minaret was toen het hoogste gebouw ter wereld.

’s Avonds leer je in een kookworkshop hoe je het nationaal gerecht klaarmaakt: Plov of Pilaf – een lekkere rijstschotel met kip een groentjes.

Onderweg stop je in Shakhrizabs, de geboorteplaats van Timoer Lenk voor een bezoek van de hoogtepunten van de stad: het Aksaray Paleis de Mausoleums van Kuk-Gumbaz, Gumbazi Sayidon, Djakhangir en de  HazratiImam Moskee.

Als Khiva “het Egypte van het Oosten” wordt genoemd en Bukhara “de Parel van het Oosten”, dan is het “Rome van het Oosten” Samarkand. Het hoogtepunt van elke reis door Oezbekistan. Oscar Wilde, Keats, Edgar Allen Poe en Hafez bezongen haar schoonheid.

Het Registan plein  - omringd door 3 medersas is een van de mooiste pleinen ter wereld. In de Sherdor Medersa kun je genieten van en klein concertje met lokale instrumenten. De mozaïeken van de Shah-i-Zinda Necropolis bezorgen je ei zo na het “Stendhalsyndroom” (een psychische aandoening die optreedt als iemand volledig overrompeld wordt door de schoonheid van kunst.  Lichamelijke verschijnselen zijn een versnelde hartslag, duizeligheid, verwarring en flauwvallen) – oppassen geblazen!

Om wat te bekomen van al dat moois, kan je genieten van een goed glas wijn van het Khovrenko – wijnhuis.

Ulugbek, kleinzoon van Timoer Lenk, werd de “Wetenschapper op de Troon” genoemd.

Zijn Observatorium en het bijhorend museum zijn zeker een bezoekje waard.

In het Gur Emir Mausoleum ligt Timoer Lenk begraven.

In het naburige dorpje Konigil bezoek je een fabriekje waar zijdepapier vervaardigd wordt.