BestemmingZuid-AfrikaHalfwoestijn en oceaan, township en wijndomein

Ik ben verliefd op dit land. Mag ik u meenemen naar het moment waarop die coup de foudre insloeg? Het was valavond, diep in het Krugerpark, de hemel oranje toen de ranger de motor afzette. Ik stopte zelfs met ademen, omdat dit gebeurde: een luipaard keek me recht in de ogen. Nee, safari in Zuid-Afrika is geen kijken naar dieren. Het is erbij zijn. Klein en groots tegelijk. Ten volle voelen. Naast de dieren, de mensen. De heerlijke karakters. Ik vind ze voor u: rangers die het terrein lezen zoals u een boek leest, elk spoor kennen en tussen de regels het grotere verhaal meegeven. Ook dat van natuurbehoud. Trouwens, de eerste keer toen een gids me in het Afrikaans onthaalde, moest ik glimlachen. Half West-Vlaams, half poëzie: een giraf heet er een “kameelperd”. Geweldig, toch. Woorden die u een beetje verstaat, maar een keuken die u meteen begrijpt. Van een braai onder een hemel vol sterren tot een bord in Kaapstad dat diezelfde hoogte raakt. Kaapstad. Een vlucht verder dan Kruger en een wereld erbij. Levendig, geklemd tussen oceaan en berg, met wind die naar zout smaakt en een kunst- en designscene die bruist. Buiten de stad wordt alles zachter: Franschhoek, Stellenbosch, een proeverij op een wijndomein, een uitzicht, een glas dat warm mag worden omdat u liever kijkt dan drinkt. En dan de Tuinroute. De mooiste autoroute die ik ken. Van lagune tot klif, waar het seizoen het decor bepaalt: van juni tot november ziet u walvissen zo dicht onder de kust zwemmen dat u ze vanaf de rotsen ziet ademen, terwijl verderop de sardine run de zee zwart kleurt van het leven. Wat me elke keer weer echt verbaast, is hoe abrupt de decors wisselen. Halfwoestijn en oceaan. Township en wine estate. Karoo-stilte en stadsrumoer. U stuurt waar het kan, u vliegt waar het moet, u kiest uw seizoen scherp. Dat samenspel cureren, dat is mijn vak.