Aline Temmerman-Uyttenbroeck

Voor mij is reizen herbronnen, in de meest letterlijke zin. Terug naar wat er echt toe doet. Rust opzoeken waar ze ligt: op een kam, in een vallei, in de stilte van een lege ochtend. Soms reis ik alleen, soms met vrienden, soms met onze drie kinderen. Wat de samenstelling ook is, het gaat om ervaringen die de cadans van mijn dagelijkse leven even heerlijk doorbreken.

Mijn omgeving zegt het grappend: waar een berg is, is Aline. En dat klopt. Erover wandelen, ervan af skiën of er gewoon naar kijken. Vandaar mijn liefde voor de Alpen, de Pyreneeën en de Dolomieten. Voor de fjorden van Noorwegen, de Atlas in Marokko, de Kaukasus van Georgië en de Zuidelijke Alpen van Nieuw-Zeeland. Steden bekoren me ook, mits op de cadans van wie er woont. Per taxiboot door de Rotterdamse havens, op de tram vol skiërs door Oslo bij dageraad of op een huurfiets door de heuvels van Bogota.

Een cliché waar ik me bij neerleg: een magneet van elke bestemming. Die krijgt een vaste plek op mijn koelkast. Daarnaast altijd een kleinigheid voor elk van mijn kinderen. Een sneeuwschudder, een sleutelhanger, oorringetjes, lokaal snoep of koekjes van de markt. Een gewoonte die ik niet meer wil laten.