
Na een avond vol tango - de ocho’s nog in ons hoofd - vertrekken we de volgende ochtend vanuit Buenos Aires naar Posadas, gevolgd door een kleine chartervlucht. Onder ons ontvouwt zich een eindeloos patchwork van groene schakeringen en lagunes, tot we neerstrijken op een smalle landingsstrook midden in de wetlands. Waar de hoofdstad onze zintuigen prikkelde, brengt Iberá het tegenovergestelde: stilte en ruimte, een landschap dat vanzelf doet vertragen.
Rincón del Socorro, een gerestaureerde estancia uit 1896, roept meteen een Agatha-Christie-sfeer op. Hoge plafonds, dikke muren en een veranda die de hitte temperen. Alles is tot in de details verzorgd, met een vanzelfsprekende precisie die past bij deze plek. Wanneer we ’s ochtends de kamerdeur naar de patio openen, worden we meteen herinnerd waar we zijn: een grazende nandoe die we haast kunnen strelen, capibara’s die rustig voorbij trekken, een hert dat verschrikt het struikgewas in schiet.
Het ontbijt wordt geserveerd op een klein ponton midden in een stille poel. Rond ons liggen kaaimannen roerloos in het water, terwijl boven het oppervlak reigers, ibissen en roze lepelaars voortdurend in beweging zijn. Iberá laat zich meteen kennen als een uitgesproken vogelparadijs.
Het domein heeft ook een sterke paardentraditie. Met gids Agustín, die de gauchocultuur al generaties lang met zich meedraagt, trekken we te paard de wetlands in, door hoge grassen en ondiep water. Met zichtbare fierheid toont hij zijn facón, ooit door zijn grootvader geschonken toen hij twaalf was.
Onderweg verschijnt een kuifcaracara, alert en onderzoekend. In de verte staat een jabiroe roerloos in het landschap. Plots schiet een groep wimpelstaarttirannen uit het riet, een zeldzame waarneming. Agustín houdt zijn paard even stil, zichtbaar geraakt.
Even later houden we halt bij een geïmproviseerde cocktailplek met wit tafellinnen, midden in het landschap. We kijken zwijgend naar een savannebuizerd die in brede ocho’s de lucht doorklieft, een tango in de lucht. Een betere afsluiter van onze Argentiniëreis kunnen we ons niet voorstellen.
Iberá laat zich moeilijk in woorden vatten. Wie het landschap zelf wil ervaren, kan deze wetlands ontdekken tijdens onze voorbeeldreis door El Impenetrable en Iberá.
Om de reis naar jouw persoonlijke interesses te kunnen uitwerken, maken wij graag uitgebreid en voldoende tijd voor je vrij. Daarom maak je best een afspraak met onze specialist ter zaken. Deze vertelt alle gedetailleerde informatie uit eerste hand en helpt je graag op weg!
Jozefien Heyse 056/60.58.58 jozefien@atlasreizen.be
Andere artikels die je misschien ook interesseren:
Andere... (Latijns-Amerika & Caraiben) augustus 2026 Jozefien Heyse
Wat gebeurt er wanneer Europese avant-garde-architectuur zich moet aanpassen aan de Costa Ricaanse jungle? Beton wordt beschutting. Glas wordt uitzicht. Een villa wordt een plek waar u soms liever wat langer blijft dan gepland.
Stelt u het zich even voor. ’s Ochtends in bed het geluid van de brulapen tussen de bomen. Koffie op het terras terwijl de nevel boven het...
Andere... (Latijns-Amerika & Caraiben) augustus 2026
U wordt wakker voor anker. Geen hotelgang, geen ontbijtzaal. Alleen water rond de boot en een klein eiland voor u: wit zand, een paar kokospalmen, verder niets. Koffie op het dek. Daarna het water in, gewoon vanaf het schip. Tegen de tijd dat de eerste dagboten elders arriveren, bent u alweer onderweg.
Zo beleeft u de San Blas-eilanden het mooist: met...
Brazilië mei 2026 Sophie De Craene
De Cerrado is één van de meest onderschatte landschappen van Brazilië. Nochtans is dit de meest biodiverse savanne ter wereld. Rode aarde, lage vegetatie, wetlands en open vlaktes wisselen elkaar af. Vogels scheren laag over het water en zeldzame dieren vinden hier hun laatste toevluchtsoord, waaronder de bedreigde manenwolf. Tegelijk staat ook dit landschap onder zware druk van grootschalige landbouw...
