Iran - Art Travel reis 2015, een impressie

Peter L'hoëst

Een groep van 11 met een Vlaamse begeleider/gids, een Iraanse gids (archeoloog & docent Schone Kunsten aan de universiteit van Isfahan), een comfortabele bus met privéchauffeur én begeleider. Tien dagen lang ontvouwde Iran zich in al zijn diversiteit: sjiitische moskeeën, Armeense kathedralen, joodse synagoges, en zoroastrische vuurtempels.

De hoofdstad Teheran vormde met zijn vele musea en artefacten een ideale voorbereiding voor de bezoeken aan de archeologische sites die later volgden. Voor het eerst sinds de revolutie van 1979 toonde het Museum voor Hedendaagse Kunst werken die het depot niet meer verlaten hadden: Monet, Matisse, Van Gogh, Warhol, Bacon, Lichtenstein... Indrukwekkend.

De mooiste parel op deze reis was ongetwijfeld Isfahan. Deze voormalige hoofdstad ademt nog de grandeur van weleer. Vanuit verfijnde paleizen keken notabelen naar het polospel op het majestueuze centrale plein, om even later in een van de prachtig betegelde moskeeën te gaan bidden. Al even kleurrijk waren de verrassend goed bewaarde muurschilderingen in de Armeense Vank-katheraal. Heel uitzonderlijk mochten we ook de eredienst in een synagoge bijwonen. De inwendige mens werd ook niet vergeten, met als favoriet een familierestaurantje waar moeder in de potten roerde. Recepten werden gedeeld, en gerechten vinden nu misschien hun weg naar de Vlaamse tafels.

Op weg naar de woestijnstad Yazd regen de weidse landschappen zich aan elkaar. De schitterende natuur biedt voor trekkers onverwachte mogelijkheden. Wij gingen echter naar de zogenoemde ‘torens der stilte’ waar de zoroasters ooit hun overledenen aan de gieren prijs gaven, een praktijk die vandaag verboden is. Het leven in deze woestijnstad is aangepast aan de hitte: half verzonken huizen, een scala aan windvangers, ijskelders en een enorm netwerk aan duizenden jaar oude ondergrondse kanalen. In een plaatselijk Huis van de Kracht woonden we de laatste avond een traditionele fitness-sessie bij.

Van Yazd ging het  verder zuidwaarts naar Shiraz. Onderweg trokken we naar Pasargade, de door Cyrus de Grote in 550 v.Chr. gestichte residentie. De warmte van het avondlijke Shiraz verwelkomde ons na de eerder frisse begindagen. Het bezoek aan het nabijgelegen Persepolis verliep de volgende dag onder een stralende zon. Voor deze ceremoniële hoofdstad van de Achaemenidische koningen uit 518 v.Chr. passen alleen maar superlatieven. Reusachtige gevleugelde stieren met mensenhoofden, adembenemende zuilen die griffioenen torsen, verfijnde reliëfs, ... In de omgeving lagen ook de hoog in de rotsen uitgehouwen koningsgraven geflankeerd door levensgrote bas-reliëfs.

Het gezellige Shiraz met zijn vele karavaanserails, badhuizen en theehuizen vormde een ideale afsluiter. Safraan, nouga en kruiden werden ingeslagen en verdwenen in de koffers richting Brussel. Tien intense dagen hadden een mooi en snel veranderend Iran laten zien. De contacten met de bevolking waren hartelijk. Wie nog mocht twijfelen: ga Iran ontdekken!

 

Met dank aan Catherine Eechaudt voor de foto's!

 

Ook interessant?



Andere artikels die je misschien ook interesseren:

Australië - Maria Island Walk

    2017   Fabienne Mareel

Net  buiten de oostkust van Tasmanië ligt het mooie Maria Island.  Dit spectaculaire eiland ademt niet alleen rust, het is bovendien uniek door de combinatie van haar natuurlijke schoonheid en zeldzame fauna en flora. Naast deze spectaculaire landschappen maak je ook kennis met talrijke getuigenissen uit de geschiedenis door o.a. het bezoek aan de historische nederzetting Darlington.

Vier dagen lang wandel...

India - Glamping op het Hornbill Festival van Nagaland

    2017

In het Noordoosten van het continent India, grenzend aan Myanmar, ligt het mythische land van de Naga. Tussen eind november en midden december komen de 16 stammen van deze ooit beruchte krijgers samen om elkaar in vrede te ontmoeten. En om feest te vieren.

Het Hornbill Festival is een ideale gelegenheid om de geschiedenis, het heden en de rijke cultuur van...

Japan - Koken onder een rieten dak

    2017   Wiet Proesmans

Een reis naar Japan is per definitie een culinaire belevenis. De toewijding waarmee een ‘simpele’ noedelsoep wordt bereid, is een belevenis. De schijnbare eenvoud van een op houtskool gegrilde shitake paddenstoel zal je bijblijven. Het meesterschap van de Japanse chefs wordt van generatie op generatie doorgegeven, en is ongeëvenaard.

Ook zelf koken is een heerlijke belevenis. Ten oosten van Nara restaureerde...

close
close